Praza das letras

Peza entre o poético e o melodramático, case operística, cun clima singular obtido por medios estritamente teatrais. Prexudicada, talvez, por un uso bizarro da lingua, cumpriríalle unha "tradución ao galego". A grande noite de Fiz Miguel Anxo Murado Xerais. Os libros do CDG, 1994 Comedia como é debido. Lixeira, sensual, rápida, irónica, dirixida á intelixencia, sen outra pretensión que ser teatro. Toma a anécdota dunha pequena obra de Maquiavelo, A Mandrágora, e dálle unha volta para que o pillo de Fiz nos faga rir. Unha ave rara no noso panorama o señor Murado.

Texto de Quico Cadaval