Praza das letras

A este feroz pirata chámanlle Pata de Lata. Non é torto nin birollo, mais leva un parche nun ollo. Leva tamén unha espada, algo torta e moi fanada.
Chegan novas de que “O pirata pata de lata” deixa o seu retiro e volve á carga con enerxías renovadas, tratando de amola a cantos atope ao seu paso, sexan de carne e óso, ou simples espíritos. Porque o ancho mar xa non é o que era e a este bucaneiro revoltoso resúltalle cada vez máis complicado dar cun contrincante á altura das boas pelexas de antano, co sable ergueito.

[fonte: presentación editorial]