Praza das letras

Yasunari Kawabata (Osaka, 1899-1972) foi o primeiro escritor xaponés galardoado co Premio Nobel de literatura, en 1968. Graduouse na prestixiosa Universidade Imperial, onde fundou xunto con un grupo de compañeiros a revista Shinshiko (Novo pensamento) un ano despois de ingresar, en 1921.
Kawabata quedou orfo con tres anos, e aos catorce sen os avós e sen a única irmá. Esta soidade marcou a súa vida e o ton melancólico das súas obras, recoñecido por el mesmo. Suicidaríase catro anos despois de recibir o Nobel, dous anos despois de Mishima, a quen o unía unha grande amizade. Foi un dos escritores xaponeses máis puros, de estilo melodioso e gran lirismo. Entre as súas numerosas obras cabe destacar A bailarina de Izu, O país da neve, O son da montaña ou O belo e o triste.