Libros relacionados:
Novas relacionadas:
María Pilar Jiménez Aleixandre
1947, Madrid
Narradora, poeta
En paralelo á produción didáctica da Marilar bióloga, a escritora, cunha longa traxectoria na narrativa, sobre todo da xuvenil e infantil, e con incursións na poesía e na tradución é unha das autoras máis recoñecidas da literatura galega dos anos noventa. Nacida en Madrid, elixiu o galego como lingua para vivir e para crear historias nas que son habituais as traizóns e as ansias de superación persoal e os procesos de madurez dos seus protagonistas.
Madrileña de nacemento (1947), Marilar Aleixandre é galega dende que recalou en Vigo en 1973, logo de pasar por Ceuta e Doña Mencía (Córdoba). É doutora en Bioloxía e catedrática de Ciencias Naturais no ensino medio e, dende o ano 1988, exerce como profesora de Didáctica de Ciencias e Educación Ambiental na Facultade de Educación da Universidade de Santiago de Compostela, actividade recoñecida nalgúns dos premios de investigación que obtivo cos seus artigos sobre a ensinanza das ciencias e que compaxina tamén co exercicio dunha escrita para a que adoptou o galego como como lingua literaria. Aínda que empezou cedo, escribindo relatos sobre vampiros na facultade (o conto Agardando polos morcegos, publicado en Antoloxía do conto galego de medo -1996- xermolara naqueles anos), non publicou nada ata A formiga coxa (1989), finalista do Premio Merlín en 1987 e sucesora dunha narrativa infantil que xa abordara en O rescate do peneireiro (1990), que obtivera o mesmo recoñecemento en 1986. O éxito de crítica e lectores chegoulle con Tránsito dos gramáticos (1993) como finalista do Premio Xerais de Novela en 1992 e continuou, á par cós premios, en novos títulos de narrativa, tanto para adultos como xunenil e infantil. Sucedéronse así Nogard (1994); A expedición do Pacífico (premios Merlín de Literatura Infantil e Xuvenil, en 1994, e da Crítica de Galicia, en 1995); O trasno de Alqueidón (Premio Rañolas 1996 e finalista do Nacional de Literatura Infantil no mesmo ano); Lobos nas illas (1996); A Compañía Clandestina de Contrapublicidade (Premio Álvaro Cunqueiro de Narrativa 1998); O monstro da chuvia (1998); O chápiro verde (1999); Lapadoiras, Sacaúntos e Cocón (1999); A banda sen futuro (premios Lazarillo de Literatura Xuvenil en 1999 e Lecturas de Literatura Xuvenil en 2001); Unha presa de terra (2001), Paxaros de papel (2001); Teoría do caos (premios Xerais de novela, en 2001, e San Clemente, en 2002), Belisa e a princesa sapiño (2002), O monstro da chuvia (2003), Rúa Carbón (2005) e A vaca de Fisterra e a trabe de alcatrán (2005). No eido da poética, xénero ao que tamén a vencella a súa pertenza ao Batallón Literario da Costa da Morte e ao consello editorial de Letras da Cal, ten publicadas as obras Catálogo de velenos (Premio Esquío de Poesía en Lingua Galega en 1998), Desmentindo a primavera (2003) e Abecedario de árbores (2006), ademais de numerosas contribucións en volumes e catálogos colectivos. Algúns outros tamén recollen colaboracións de narrativa, teatro, banda deseñada (guións)... Tamén é da súa autoría Castelao segundo Rañolas. Vida e obra de Castelao (2000), na que botou man dalgúns dos personaxes do propio biografiado para enfiar Castelao segundo Rañolas. Vida e obra de Castelao (2000). A relación de Marilar Aleixandre coa tradución é recíproca: boa parte da súa produción pódese ler nas diferentes linguas da península ao tempo que, grazas ao seu labor, temos en galego, dende o inglés, Babaiaga (2002), de Tai-Marc le Thanh; o poemario Muller ceiba (1997), de Sandra Cisneros; Harry Potter e a pedra filosofal (2001), de J. K. Rowling, e A caza do carbairán (1996), de Lewis Carroll (1996), que a situou na lista de honra de traducións da Organización Internacional para o Libro Xuvenil (IBBY) en 1997. Dorna, Grial, Luzes de Galiza, Tempos Novos, Festa da Palabra Silenciada... son só algunhas das moitas publicacións coas que ten colaborado.